{"id":563,"date":"2010-11-21T12:24:53","date_gmt":"2010-11-21T10:24:53","guid":{"rendered":"http:\/\/www.esperanto.torino.it\/wp\/?p=563"},"modified":"2010-11-21T21:42:22","modified_gmt":"2010-11-21T19:42:22","slug":"commemorazione-di-giorgio-canuto","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.esperanto.torino.it\/wp\/?p=563","title":{"rendered":"50 anni dalla scomparsa di Giorgio Canuto"},"content":{"rendered":"

Si \u00e8 tenuto a Parma il 16 novembre<\/a> scorso la commemorazione del prof. Giorgio Canuto<\/a>, in occasione del cinquantenario della morte. Nato a Torino, il prof. Giorgio Canuto fu rettore dell’universit\u00e0 di Parma, nonch\u00e9 presidente della Federazione Esperantista Italiana e dell’UEA (Organizzazione Mondiale di Esperanto). Al suo nome \u00e8 intitolato il nostro Centro Esperanto di Torino. La giornata di studi, organizzata dal prof. Davide Astori, ha visto l’intervento dei prof. Fabrizio A. Pennacchietti e prof. Renato Corsetti.<\/p>\n

Si riporta qui di seguito il racconto alla giornata di alcuni partecipanti.<\/p>\n

PARMA, 16.11.2010<\/h5>\n

Hodia\u016d ni – Julia Sigmond kaj Filippo Franceschi – partoprenis en
\nParma – en \u201cAula dei Cavalieri\u201d de la centra Universitata Palaco – tre
\nvaloran kaj interesan kunvenon. Temis pri manifestacio okaze de la
\n50-jara datreveno de la forpaso de prof. Giorgio Canuto (1897-1960).
\nLa evento estis organizita de la Parma Universitato pro iniciato de
\nties docento pri lingvistiko prof. Davide Astori. \u0108eestis kvindeko da
\npersonoj, plejparte E-parolantoj, alvenintaj de tuta Italio.<\/p>\n

Sendube la plurfaceta figuro de prof. Canuto meritis tioman intereson:
\nli estis eminenta sciencisto, internacie renoma, en la fako de la
\njurmedicino, kiun li praktikis kaj instruis dum jardekoj; li estis
\ndocento kaj rektoro de la Parma Universitato; ekde 1925 li
\nekinteresi\u011dis pri Esperanto kaj intense agadis kiel organizisto kaj
\ninstruisto: ekde 1928 gvidanto de IEF, ekde 1956 prezidanto de UEA; li
\nestis aktiva rotariano kaj agadis por interkonigi kaj proksimigi la
\nEsperantistan kaj rotarian mediojn. Krom tio, li estis humanisma,
\nmalavara homo, dotita per korelver\u015da kaj humoroza karaktero kiu igis
\nlin tre simpatia al \u0109iuj, kiuj lin ekkonis. Ne senka\u016dze UEA kreis, je
\nlia memoro kaj honoro, la FONDA\u0134ON CANUTO, kiu helpas membrigi en UEA
\nhomojn kun transpagaj malfacila\u0135oj. Mi mem (Julia) estas unu el tiuj
\nfeli\u0109uloj, kiuj estimoplene kaj dankeme klinas la kapon anta\u016d lia
\nmemoro.<\/p>\n

\u0108e la podio pluraj universitataj docentoj bele prilumigis la figuron
\nde Canuto la\u016d la diversaj facetoj: la Parmaj fakultestroj de
\nLiteraturo, Filozofio, Klasika kaj Mezepoka Filologio (prof. R.Greci
\nkaj G.G.Biondi); Fremdaj Lingvoj kaj Literaturoj (prof. G.Michelini);
\nJurmedicino (G.Masotti); Rotarianoj (prof. A.Mangia); Lingvistiko:
\n(prof. D.Astori);<\/p>\n

Esperanta kulturo (prof. R.Corsetti). Kompreneble \u0109iujn prelegojn, en
\nperfekta itala lingvo, mi (Julia) povis nur duone kompreni danke al la
\nbonvola samtempa traduko far mia edzo (mi estas \u015dvitpene studanta la
\nbelan italan lingvon por mi ege malfacilan: ve la gramatika genro, ve
\nla neregulaj verboj, ve la bizara\u0135oj de la \u201cinkoativoj\u201d , ktp ktp
\n…!)<\/p>\n

Sekvis la transdono de la Doktori\u011d-premio por la plej valora doktora
\ndisertacio pri \u201cInterlingvistiko kaj Esperantologio\u201d al la simpatia
\njunulo Pierfrancesco Naccarato. Por sia doktori\u011d-ekzameno li prezentis
\nla tezon: \u201cL’esperanto: la storia, la comunit\u00e0, le problematiche, la
\nlingua\u201d. (\u201cEsperanto: \u011diaj historio, komunumo, problemaroj, lingvo\u201d)
\nInterese: tiu junulo tute ne estis \u201cesperantisto\u201d la\u016d la komuna
\nsignifo de la vorto. Li tutsimple prenis Esperanton kiel
\nstud-objekton. Tamen, sekve de sia scienca esploro, li nun flue
\nparolas Esperante … Tipa pruvo pri la \u201cdan\u011dera sor\u0109povo\u201d de nia
\nmirinda lingvo (la\u016d Filippo)!<\/p>\n

Kiel hungara Esperanta parolantino, mi (Julia) ege \u015datis la tre
\nserioze, tre lerte organizitan eventon, tiom pli konstatante la
\nkontribuon de tiom multaj italaj universitataj docentoj. Tiusence tre
\npla\u0109is al mi la interveno de Prof. Corsetti, kiu lerte substrekis la
\nfakton, ke Esperanto estas akiranta \u0109iam pli da atento kaj presti\u011do en
\nintelektaj, altnivelaj, universitataj medioj.<\/p>\n

Kiel pupistino kaj pantomimistino dum 25 jaroj – tial bone konanta la
\nsekretojn de la parol- kaj korp-lingva\u0135oj – mi (Julia) ege admiris la
\noratoran arton de Fabrizio Pennacchietti, kiu tre instrue parolis pri
\nInterlingvistiko, kaj de Carlo Minnaja, kiu laste parolis ofertante al
\nla ensor\u0109ita a\u016ddantaro,<\/p>\n

per perfektaj lingvo kaj mimiko, la rakonton de la longaj intimaj
\nrilatoj inter sia familio kaj Giorgio Canuto. Danke al tiu magia
\nprelegeto la<\/p>\n

memorigato elstaris anta\u016d ni \u0109iuj kvaza\u016d vivanta, aminda amiko! Tion
\npovas atingi nur la oratora arto, kiel perfekte klarigite de Ivo
\nLapenna en \u201cRetoriko\u201d!<\/p>\n

Post tia bela sperto – por mi (Julia) 99-procente pozitiva – mi tamen
\nne silentu pri unu mia eta tristeco. La\u016d mi Giorgio Canuto meritis, ke
\ndum tiu memoriga manifestacio oni a\u016ddigu – se ne per unu prelegeto,
\nalmena\u016d per unu modesta frazeto – la sonon de tiu lingvo, kiu estis
\npor li unu el la \u0109efaj vivpasioj! Tio mankis, tion mi beda\u016dras.<\/p>\n

Julia Sigmond – Filippo Franceschi<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Si \u00e8 tenuto a Parma il 16 novembre scorso la commemorazione del prof. Giorgio Canuto, in occasione del cinquantenario della morte. Nato a Torino, il prof. Giorgio Canuto fu rettore dell’universit\u00e0 di Parma, nonch\u00e9...<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-563","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-cet"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.esperanto.torino.it\/wp\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/563","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.esperanto.torino.it\/wp\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.esperanto.torino.it\/wp\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.esperanto.torino.it\/wp\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.esperanto.torino.it\/wp\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=563"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/www.esperanto.torino.it\/wp\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/563\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":565,"href":"https:\/\/www.esperanto.torino.it\/wp\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/563\/revisions\/565"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.esperanto.torino.it\/wp\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=563"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.esperanto.torino.it\/wp\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=563"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.esperanto.torino.it\/wp\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=563"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}